227

Six o'clock in the morning; an old milk truck was slowly climbing up the stone bridge...
It was loaded with meaning...

226

- "Kim o?"
- "Allah misafiri."
- "Buyur?"

225

"Biz Heybeli'de her gece
mehtaba dalardık..." derken
Mehtap adında bir kadın peydahlanıyor aklımda.
Ordan bir Cüneyt Arkın repligi savruluyor:
"Kaç kişi düzdü zavallıyı?"

224

gitmezsin sen

hırkamsın

ben degilsin
hiç degilsin

sen gitmezsin

çıplak bilegimde
çıngıraksın

223

Üzüntü bir gün ortadan kalkarsa,
'Üzüntü Müzeleri' açarız.
Salonlardan birinde daimi gösterimde kalır
Vittore DeSica'nın Umberto D'si...
. . . . . . .

hoşçakal yerine
hoşgörsen, desek?..


(gönderemedigim bir mektuptan)

222

...Bahçesi çok güzeldi. Arada sıkılıp, emaillerini kontrol etti. Bol bol esnedi. O sıkıntıdan olmayabilir, sabahları erken kalkıyormuş.
Sarhoştum. Eve sürerken arabada agladım bir iki dakika. Kadın aglaması. Kendimi tutamadım. Imkansız gördüm herhalde. Duvarlara agladım.
Aglamak öyle bir şey zaten. Agladın mı, hep duvarlara aglarsın...

221

Insanlar önemlidir. Hele acemiliklerini birlikte attıgın insanlar.

Bisiklete ilk bindigim günü hatırlıyorum. Unuttum çoktan. Tekrar ögrenmek gerekirse, orada kimin olacagı önemli şimdiden.

Güzel şeyler bunlar...