PEMBE KALEM
YALAN KELAM
Kasım 28, 2006
Kasım 27, 2006
Kasım 24, 2006
150
Geçen gece geç
eve yürürken
yagmur yagıyordu
trafik ışıgı durdurdu
sis vardı, lambalar sızıyordu
eve yaklaşmıştım
ev sıcaktı
ve hep durmak istedim
'şimdi'yi istedim
'şimdi' geçip gitmese
'şimdi' cebime girse
'şimdi' yapışsa tencerenin dibine
kazı kazı bitmese.
'şimdi arkeolojisi' kursam.
'şimdi'yi hep istedim
istemesine de...
olmadı malum.
şimdi buldum ama:
'şimdi' nasıl saklanır?
Tekrarla.
eve yürürken
yagmur yagıyordu
trafik ışıgı durdurdu
sis vardı, lambalar sızıyordu
eve yaklaşmıştım
ev sıcaktı
ve hep durmak istedim
'şimdi'yi istedim
'şimdi' geçip gitmese
'şimdi' cebime girse
'şimdi' yapışsa tencerenin dibine
kazı kazı bitmese.
'şimdi arkeolojisi' kursam.
'şimdi'yi hep istedim
istemesine de...
olmadı malum.
şimdi buldum ama:
'şimdi' nasıl saklanır?
Tekrarla.
149
Cennette gün hep aynı geçer
Sıkıcı oldugunu düşünürdüm
Birden buldum.
Peki, birden olmadı,
düşündüm.
"Mutluluk tekrardadır."
Her gün aynı şeyi yapmak sıkıcı degil.
Her gün sevdigin şeyi tekrarlamak
mutlulugun ta kendisi.
Yanlış yere bakıyoruz.
Farklı olana veriyoruz dikkatimizi.
Oysa, tekrarlara bakmalı, aynı aynı aynı olan.
Çerçeveyi yanlış yere kurmuşuz.
Asıl tekrar bozuldugu zaman mutsuz olmuyor muyuz?
Sürekli yinelenen şeyleri bozmak için ögrenilmiş bir arzu var.
belki ısrar etmek gerek
yine aynısını yapacagım, seviyorum. yine yine yine.
Mutluluk orada.
Bir adam gördüm bugün
benzer desenlerden yüzlerce yapmış
tükenmez kalemle.
Baktım baktım.
Nedir onu ikna eden?
Nedir beni bir iki tane yaptıktan sonra yıldıran?
Sonra bir kadın hatırladım, çok yaşlı.
"Her akşam çayımızı alır, dışarıyı seyrederek bu koltukta otururduk"
diye anlatıyor kocasını.
"Her gün mü?" diye soruyorlar.
"Evet, her gün. Çok mutlu olurduk."
"Mutluluk bu mu?
"Evet" diyor, "Mutluluk budur."
Mutluluk çay, kanepe, manzara, bir dost
ama daha çok sevdigin şeyi tekrar etmekte.
Her gün.
Şimdi anladım,
o adam yüzlerce degil, binlercesini yapar o desenlerin.
Çizmeyi seviyor, ve tekrarlıyor.
Mutlu bir adam.
Belki de çok basit.
Sevdigin küçük bir şeyi
yinele.
Sudaki dalga gibi.
Sıkıcı oldugunu düşünürdüm
Birden buldum.
Peki, birden olmadı,
düşündüm.
"Mutluluk tekrardadır."
Her gün aynı şeyi yapmak sıkıcı degil.
Her gün sevdigin şeyi tekrarlamak
mutlulugun ta kendisi.
Yanlış yere bakıyoruz.
Farklı olana veriyoruz dikkatimizi.
Oysa, tekrarlara bakmalı, aynı aynı aynı olan.
Çerçeveyi yanlış yere kurmuşuz.
Asıl tekrar bozuldugu zaman mutsuz olmuyor muyuz?
Sürekli yinelenen şeyleri bozmak için ögrenilmiş bir arzu var.
belki ısrar etmek gerek
yine aynısını yapacagım, seviyorum. yine yine yine.
Mutluluk orada.
Bir adam gördüm bugün
benzer desenlerden yüzlerce yapmış
tükenmez kalemle.
Baktım baktım.
Nedir onu ikna eden?
Nedir beni bir iki tane yaptıktan sonra yıldıran?
Sonra bir kadın hatırladım, çok yaşlı.
"Her akşam çayımızı alır, dışarıyı seyrederek bu koltukta otururduk"
diye anlatıyor kocasını.
"Her gün mü?" diye soruyorlar.
"Evet, her gün. Çok mutlu olurduk."
"Mutluluk bu mu?
"Evet" diyor, "Mutluluk budur."
Mutluluk çay, kanepe, manzara, bir dost
ama daha çok sevdigin şeyi tekrar etmekte.
Her gün.
Şimdi anladım,
o adam yüzlerce degil, binlercesini yapar o desenlerin.
Çizmeyi seviyor, ve tekrarlıyor.
Mutlu bir adam.
Belki de çok basit.
Sevdigin küçük bir şeyi
yinele.
Sudaki dalga gibi.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
