250

Ben'in
ben olması için
tanığa ihtiyacı var mıdır?


hay, bu benin içine sıçayım o halde...

249

Caddede bir fare gördüm. Kaldırımda dikilen iki kız gösterdi.
Fındık kadardı.

Tekerleklerin arasında nefes nefeseydi. Durdum.

Arabalar kalktı. Şeridinden fırladı. Koştu, durdu, kalktı, koştu kaldırıma vardı. Nasıl ezilmedi?

Kayboldu.
Yaklaştım. Başı uzandı kenardan. Fırladı kaldırıma.

Bir fare gördüm. Fareye benzeyen insanlar gördüm.
Bacaklarımız yaydandı.

Fark ettim ki, durmasını telkin etmek için
dinmeliydi önce zıplaması.

248

247

246

Deli olmadıgımı kanıtlamak için yaptıklarım tam bir zavallılık örnegi! Uzun uzun bir sürü kelime sarf etmek, üşenmeden cümleleri ard arda dizmek gerekiyor. Bir noktadan öbürüne nasıl gittigimi anlamazlarsa diye korkuyor olmalıyım.

Bir noktadan ötekine nasıl gittigimi kendim anlamadıgımda daha da korkuyorum.

Delirmenin yanısıra, bir de aslanlardan korkuyorum. Çok büyükler! Sesleri de büyük! Bir de, kararlılar hani...
Yolda önüne aslan çıkma ihtimali sıfır mı? Değil.

Sıfır mümkün mü sahiden?

245

The difficulty is our reluctance to accept the idea that knowledge can exist without words to explain it. Accepting this proposition is not as easy as saying you accept it. The whole of humanity has moved away from the abstract. It takes years for an apprentice to be able to go back to the abstract, that is, to know that knowledge and language can exist independent of each other.
The crux of our difficulty in going back to the abstract is our refusal to accept that we can know without words or even without thoughts. Knowledge and language are separate...

Carlos Castaneda (The Power of Silence)

244

If on a winter's night a traveler...